بی خیال

بغل بگیر کوچه را که فقط کوچه میفهمد تمام حرف های نگفته نگاهم را سکوت کوچه را بشنو اگر نمیشنوی صدای نگاهم را همیشه که مرد حرف نباید بزند کمی عمیق شو نگاهم را زمانه چنین قصه ها دارد تو ببین من بیخیالم را پی اثبات خود نبودم من اگرچه اثبات میکنم محالم را این بگذرد ، بهانه شب های شعر من کسی شکسته انگار شیشه های شرابم را